Wyvern

Wyvern

Ένα από τα πολύ παλιά σκίτσα και πολύ γρήγορα. Παρόλο την απλότητα του βγάζει μια ωραία κίνηση και δυναμισμό που δεν τον έχω πετύχει σε σκίτσα που δούλευα για ώρες. Κλασσικά, μαύρο πενάκι σε απλό χαρτί!

Λευκός Δράκος(White Dragon)

Λευκός Δράκος(White Dragon)Αυτό το σκίτσο, μαζί με άλλα, το έκανα ως μελέτη για να γίνει αργότερα κεραμικό γλυπτό! Ακόμα βέβαια στην μελέτη έχει μείνει αλλά είναι ένα από τα αγαπημένα μου και αργά η γρήγορα θα υλοποιηθεί!  Και αυτό έχει γίνει με πενάκι σε απλό χαρτί!

Νευριασμένος Δράκος(Angry Dragon)

Νεβριασμ�νος Δράκος(angry dragon) Ένα σκίτσο που έκανα μέσα στο στρατόπεδο, όταν ήμουν φαντάρος, σε μία από τις πολλές απάλευτες στιγμές. Η τεχνική είναι πενάκι σε απλό χαρτί και όπως αναφέρει και ο τίτλος πρόκειται για ένα νευριασμένο Δράκο! Προσοχή δαγκώνει!

Αρχαίος Δράκος

ancient dragon

Το συγκεκριμένο σκίτσο είναι με πενάκι σε απλό χαρτί, όπως και τα περισσότερα άλλωστε!

Ο ΟΦΗΣ (Ελλάδα)

Ο Όφης είναι η μορφή του δράκου στην Ελλάδα. Ξεκινάει από τα αρχαία χρόνια με τους φιδόμορφους φύλακες μεγάλων θησαυρών, για να συνεχίσει μέχρι την νεότερη Ελλάδα σχεδόν απαράλλαχτος. Από τις πιο γνωστές λαϊκές ιστορίες, όταν το θέατρο σκιών με τον γνωστό και αγαπητό σε όλους μας Καραγκιόζη ευημερούσε, είναι ο Μέγας Αλέξανδρος και το καταραμένο φίδι. Ό μεγάλος ήρωας της αρχαιότητας έπρεπε να εμφανιστεί για να λυτρώσει τον κόσμο από τον θηρίο.

Η δύναμη του ήρωα κρίνεται πολλές φορές από τον αντίπαλο του. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν το γεγονός ότι κάλεσαν μια τέτοια προσωπικότητα για να αντιμετωπίσει το δράκο. Και άλλοι ήρωες στην αρχαιότητα αντιμετώπισαν δράκοντες. Ο Ηρακλής δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση, όταν στο δεύτερο άθλο του αντιμετώπισε την Λερναία Ύδρα και κατάφερε να την εξουδετερώσει με την βοήθεια του ανιψιού του Ιόλαου. Ο Ιάσονας, χρειάσθηκε επίσης βοήθεια, από την Μήδεια αυτή τη φορά, για να κοιμίσει τον δράκο που φύλαγε το χρυσόμαλλο δέρας και να επιστρέψει θριαμβευτής στην πατρίδα του.

Τιμώντας την Ελληνική παράδοση του δράκοντα, κατασκευάσθηκε το γλυπτό του Όφη δίνοντας έμφαση στη φιδίσια κίνηση του σώματος του, και στην άγρια έκφραση του κεφαλιού του.

Είναι ο πρώτος δράκοντας που βάφτηκε με την τεχνική του ρακού και το αποτέλεσμα είναι πολύ δυναμικό. Όμορφοι σκούροι χρωματισμοί που σε κάποιες περιπτώσεις γυαλίζουν ενώ σε άλλες είναι ματ, σε συνδυασμό με μαυρισμένα κόκκινα, δίνουν ένα πολύ όμορφο αποτέλεσμα.

Επιτιθέμενος Μαύρος Δράκος

Οι Μαύροι Δράκοι αντιπροσωπεύουν συνήθως επιθετικές ιδεολογίες και σκοτεινές απόψεις. Παρουσιάζονται πολλές φορές σαν την προσωποποίηση του κακού που σπέρνει τον όλεθρο και τον πανικό στο διάβα του. Θα τον συναντήσουμε όμως και σε κάποιες περιπτώσεις σαν αντιπρόσωπο του καλού και προστάτη. Ο συγκεκριμένος Μαύρος Δράκος βρίσκεται σε επιθετική στάση έτοιμος να αντιμετωπίσει όλους τους αντιπάλους του.

Το γλυπτό αυτό είναι φτιαγμένο με λευκό πηλό τύπου γκρε εμπλουτισμένο με κόκκους σαμότ. Έχει ψηθεί στους 1.100 βαθμούς σε ηλεκτρικό φούρνο για αρκετές ώρες, ώστε να μην σπάσει καθώς δεν είναι κούφιο αλλά μασίφ. Ο χρωματισμός του έγινε με οξείδια του χαλκού και του κοβαλτίου που έχουν δώσει ιριδίζον μαύρο και μπλε χρώμα αντίστοιχα. Με την χρήση οξειδίων αντί για σμάλτων πέτυχα μια επιφάνεια τραχιά και ακανόνιστα χρωματισμένη που ταιριάζει στο θέμα του γλυπτού. Επίσης, με τις ιριδίζων εναλλαγές του μαύρου και του μπλε, δημιουργεί την εντύπωση δέρματος ενός υπερφυσικού όντος, όπως είναι αυτό του δράκου!

ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ(Ελλάδα)

Το πλάσμα αυτό έχει ογκώδες σώμα φιδιού ή σκύλου και πέντε, επτά ή εννιά κεφάλια δράκου. Είναι κόρη του τερατώδους εκατοντακέφαλου Τυφώνα ή Τυφωέα και της Έχιδνας που ήταν μισή γυναίκα και μισή φίδι. Έλεγαν ότι το ένα κεντρικό κεφάλι ήταν αθάνατο και ανθρώπινο.

Η Λερναία Ύδρα ήταν αδερφή του φύλακα του Άδη Κέρβερου, του Κρομμυώνα, της Χίμαιρας της Λυκίας και της Σφίγγας της Θήβας. Το τέρας, όπως και ο λέοντας της Νεμέας, είχε ανατραφεί από την Ήρα με σκοπό να υπονομεύσει το κύρος του Ηρακλή.

Η Ύδρα (νερόφιδο) έδωσε το όνομα της στο νησί Ύδρα αν και ζούσε στους βάλτους της παραλιακής πόλης Λέρνης ή Λέρνας, δίπλα στο σημερινό χωριό Μύλοι (περίπου οχτώ

χιλιόμετρα έξω από την αρχαία πόλη του Άργους, απέναντι από το Ναύπλιο).

Στην περιοχή υπήρχε ποταμός, πολλές πηγές, όπως η τριπλή πηγή της Αμυμώνης και η μικρή λίμνη Αλκυονίς, που την θεωρούσαν απύθμενη και μια από της «πύλες του Άδη», αφού πίστευαν ότι από εδώ κατέβηκε και ο Διόνυσος στον Κάτω Κόσμο, για να πάρει πίσω την μητέρα του Σεμέλη. Επίσης, τελούσαν Μυστήρια προς τιμήν της Λερναίας Δήμητρας, καθώς σύμφωνα με μια εκδοχή, Από εδώ πήραν την άγουσα για τον Κάτω Κόσμο ο Άδης και η Περσεφόνη.

Η Λερναία Ύδρα είχε εγκατασταθεί κάτω από ένα πλάτανο και τρομοκρατούσε τους κατοίκους του Αργολικού κόλπου. Κατασπάραζε όποιο ζώο περνούσε από εκεί, ενώ η δηλητηριώδης ανάσα της μόλυνε τα νερά και κατέστρεφε τα σπαρτά. Ακόμη και όταν κοιμόταν, η μολυσμένη ανάσα μπορούσε να σκοτώσει όποιον πλησίαζε προς το μέρος της. Επιπλέον, όλα έδειχναν ότι θα ζούσε αιώνια και θα ήταν ανίκητη, αφού, ακόμα και όταν έχανε ένα κεφάλι, φύτρωναν δύο ή και τρία στη θέση του.

Σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, υπήρχε και η φήμη ότι ο δράκος είχε βοηθό ένα τεράστιο κάβουρα με πελώριες δαγκάνες, για αυτό ο Ηρακλής πήρε μαζί του για βοηθό το φίλο και ανιψιό του Ιόλαο.

Ο ήρωας και ο Ιόλαος ανακάλυψαν, χάρη στις οδηγίες της Αθηνάς, τη φωλιά της Ύδρας στους λόφους, κοντά στις πηγές. Ο Ηρακλής έβαλε πρώτα φωτιά στο δάσος, πίσω από τους βάλτους, ώστε να μην μπορεί το τέρας να υποχωρήσει και αφού πυράκτωσε τα βέλη του, τα εκτόξευσε μέσα στη φωλιά της, αναγκάζοντάς την να επιτεθεί.

Η Ύδρα πράγματι όρμησε στον ήρωα και τον άρπαξε από το πόδι, έχασε όμως γρήγορα το πρώτο της κεφάλι, καθώς της το έλιωσε το ρόπαλο του Ηρακλή (ή το έκοψε με πέλεκυ). Στη θέση του όμως φύτρωσαν δύο νέα. Τότε βγήκε και από το νερό και ο κάβουρας, που όρμησε στον Ηρακλή και πρόλαβε να τον δαγκώσει στο πόδι, λίγο πριν τον σκοτώσει ο ήρωας ή ο Ιόλαος (η Ήρα μεταμόρφωσε τον κάβουρα στον αστερισμό και ζώδιο του Καρκίνου).

Καθώς η Ύδρα παρακολουθούσε την μοίρα του κάβουρα ο Ηρακλής πήρε ένα φλεγόμενο δέντρο και της έκοψε ένα ακόμα κεφάλι, ενώ πρόσεξε αυτή την φορά πως δεν φύτρωσε κανένα καινούριο στη θέση του. Κατάλαβε πως υπαίτιος για αυτό ήταν η φωτιά , που έκαψε την ρίζα του λαιμού και άρχισε να κόβει τα κεφάλια το ένα μετά το άλλο, ενώ ο Ιόλαος καυτηρίαζε τους κομμένους λαιμούς με ένα αναμμένο κλαδί, πράγμα το οποίο δεν επέτρεπε να ξαναφυτρώσουν καινούρια κεφάλια. Τέλος ο Ηρακλής έκαψε και το κυρίως αθάνατο κεφάλι, μέρος του οποίου ήταν από χρυσάφι, και έθαψε τις στάχτες του κάτω από ένα μεγάλο βράχο, κοντά στους Ελαιούς. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή δεν το έκαψε αλλά παραμένει ζωντανό κάτω από τον βράχο καταδικασμένο να μισεί και να ονειρεύεται αιώνια.

Αυτό ήταν το τέλος της τρομερής Λερναίας Ύδρας. Στη συνέχεια ο γιος του Δία βούτηξε τα βέλη του στο αίμα ή στη δηλητηριώδη χολή της αποκτώντας ένα τρομερό όπλο που προκαλούσε φοβερές πληγές ακόμα και στους αθανάτους.

Λέγεται πως ο βασιλιάς των Μυκηνών Ευρυσθέας τον οποίο υπηρετούσε ο Ηρακλής αρνήθηκε να μετρήσει τον άθλο αυτό λόγο της συμμετοχής του Ιόλαου. Η παράδοση όμως αγνόησε τον Ευρυσθέα και συμπεριέλαβε και την Λερναία Ύδρα στη δωδεκάδα των περίφημων άθλων.

Ο Παυσανίας θεωρούσε το τέρας ως ένα τεράστιο νερόφιδο, ενώ πολλοί πίστευαν ότι επρόκειτο για υπόγειο ποτάμι που πλημμύριζε την περιοχή των πηγών.

Η νίκη κατά της Λερναίας Ύδρας συμβολίζει, σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, την προσπάθεια για την αποξήρανση των βάλτων της περιοχής. Συμβολικά ως ηλιακός ήρωας ο Ηρακλής μπορούσε

να στεγνώσει με την δύναμη του το απέραντο έλος και να περιορίσει τις δυσάρεστες συνέπειές του στους κατοίκους των γύρω περιοχών.

cebdceadceb1-ceb5ceb9cebacf8ccebdceb13

cebdceadceb1-ceb5ceb9cebacf8ccebdceb1-11

ο Ηρακλής μάχεται με την Λερναία Ύδρα. Μπρούτζινος δίσκος από τον Ιταλό γλύπτη Antico

κατασκευασμένο το 1490 μ.Χ. Museo Nazionale del Bargello, Florence

Οι άθλοι του Ηρακλή ήταν πολύ διαδεδομένοι στηνδιακόσμηση

των αγγείων(και όχι μόνο) στην αρχαία Ελλάδα